Çocuk koşuyor, duruyor, bekliyor, sırasını takip ediyor ve yeniden başlıyor…
Dışarıdan baktığımızda yalnızca eğlenceli bir hareket etkinliği görebiliriz.
Biz ise o sırada;
- yönerge takibini,
- beklemeyi,
- dürtü kontrolünü,
- motor planlamayı,
- başladığı işi sürdürmeyi,
- problem çözmeyi
gözlemliyoruz.
Kök Gelişim’de hareketi öğrenmenin karşısında değil, gerektiğinde öğrenmeye giden yolun bir parçası olarak görüyoruz.
Çünkü her çocuk öğrenmeye aynı yerden başlamaz.
⸻
- Öğrenmek İçin Her Zaman Masaya İhtiyacımız Yok
“Masada ne kadar oturuyor?”
Bizim değerlendirmede ilk sorumuz bu değil.
Önce şuna bakıyoruz:
Çocuk öğrenmeye hazır mı?
Dikkatini paylaşabiliyor mu? Bekleyebiliyor mu? Bir yetişkinin yönlendirmesini kabul ediyor mu? Etkinliği sürdürebiliyor mu? İhtiyaç duyduğunda yardım isteyebiliyor mu?
Bazen masa başına geçmeden önce geliştirmemiz gereken çok daha temel beceriler vardır.
Bu nedenle Kök Gelişim’de öğrenme; oyun odasında, hareket alanında, akranla etkileşimde ve günlük yaşamın içinde devam eder.
Önce öğrenmeye hazırlarız, sonra öğretiriz.
⸻
- Günlük Yaşam Bizim İçin Bir Öğrenme Alanıdır
Bir çocuğun öğrendiği beceriyi yalnızca eğitimcisiyle yapabilmesi bizim için yeterli değildir.
Asıl soru şudur:
Bu beceriyi hayatın içinde kullanabiliyor mu?
Beklemeyi öğrendiyse sırada bekleyebiliyor mu?
İstemeyi öğrendiyse ihtiyacı olduğunda iletişim kuruyor mu?
Problem çözebiliyorsa küçük bir güçlük karşısında hemen yetişkine bağımlı mı kalıyor?
Bu nedenle hedefimiz yalnızca beceri öğretmek değil; öğrenilen becerinin farklı kişi, ortam ve durumlara taşınmasını desteklemektir.
Çünkü bizim için eğitimin asıl karşılığı günlük yaşamda görülür.